Welkom op mijn Blogje!

Via deze weg ga ik mijn ervaring verwerken en wie het leuk vindt op de hoogte stellen van mijn herstelperiode. Het houdt mij lekker bezig in deze o zo rustige tijd waarin alleen lezen en tv kijken tot de mogelijkheden behoren. So lets do this! 

 De site is een beetje in Cu2 styl, maar ik ga er wat leuks van maken!!

Reageer gerust...Dat vind ik gezelliggg!! :)

Eindelijk, daar was je, ! Neus is back en helemaal in shape!

Er was eens een eigenwijs meisje,,

En ze heette Merel. Ik had t niet meer vanmorgen. Niet zo vrolijk opgestaan.. Zin in een verzetje en ik wist wat ik kon doen om de dag een andere draai te geven.

Plast chirurg zegt twee weken spalk (met een vage als die er eerder afvalt geeft het niet verhaal)het a4tje zegt een week en ik zeg.. Ik wil niet langer wachten" oops "maakte ik hem net echt nat onder de douche? Dat kan niet.. Nu moet het eraf..

Het moment van de waarheid.. De spalk eraf ennnnn ..

.,,

Woww dat is gek!! Een kleine neus!! Dat was mijn eerste reactie al zoekend naar scheefstand en die bobbel, maar wow et is echt weg.!!!
Had me al laten vertellen dat de eerste keer dat je je neus ziet na de operatie dit nog geen blijvend resultaat is. Na maanden tot een jaar kun je pas zeggen dit is het echt geworden.

De zwellingen zijn hier en daar nog aanwezig, maar wat ben ik blij dat het nog wel op mijn oude neus lijkt en ik daarom mezelf nog kan herkennen..
Enthousiast iedereen geappt en toen kon de metamorfose beginnen. Als je het doet moet je het natuurlijk wel goed doen.
 
Nagels vijlen en lakken, haren föhnen en stijlen, make-up (en proberen die blauwe plekken weg te smeren..lukte niet zo). 
Tevreden sta ik te lachen en te draaien voor de spiegel. De chirurg heeft me goed begrepen. 

Van blijdschap mijn moeder opgezocht op der werk. Die mij trots aan haar collega's liet zien met mijn nieuwe neus. Al hadden ze weinig vergelijkingsmateriaal. Het maakte allemaal niet uit! 

Ik heb er godzijdank goed aangedaan!!

Nu alleen nog de chirurg het laten beoordelen volgende week. 

Daarna is het hoofdstuk gesloten! 

Gr van een blije neus -.-
Lees verder...

Hechtingen zijn "au"'!

 

Jeej today is the day!

 

Vandaag eindelijk verandering en vooruitgang. De laatste antibiotica neem ik met volle bewustzijn in. Heb nogal moeite met grote pillen wegslikken en dan al helemaal met een bittere smaak,maar die laatste die snapt waar het goeie keelgat zit. Afgelopen daarmee.. Dat is alvast 1!

 

Mijn moeder tref ik bij de tandarts daar vanuit rijden we door naar de kliniek. Vandaag mogen de hechtingen eruit. !!Die beperkte nogal wat dingen. Kon er niet mee zoenen, grote happen nemen of met ontblote (boven)tanden lachen. Dan voelde je de hechtingen trekken. Niet zo prettig dus. 

Aangekomen in de kliniek

Ik werd van de luxueuze bank geroepen naar een (prik)kamer waar ik op de stoel moest zitten. Klein beetje spannend maar ze legde alles uit en gelukkig ben ik niet al te kleinzerig dus dat moest goed komen. De eerste hechting was er meteen uit. Maar die 2e was een ander verhaal. Hij was binnen de neus ergens vastgehecht en de knoopjes zaten zo strak dat de verpleegkundige weinig plek had om ze door te snijden. 

Mn ogen traande., en ik begon wazig te zien. Op het moment dat ik het besef geef ik het direct aan en ik krijg druivensuiker en wordt naar achter gelegd op de ligstoel. Ik kom langzaam weer een beetje bij. Vergat door te ademen wat ik vaker doe bij spanning. Zij was gefocust en daarom ik ook. Met de 2e verpleegkundige erbij die me nog meer druivensuiker aanbood lukte dit ook niet. De plast chirurg die aanwezig was zal het dalijk doen of anders verschuiven naar die week erop.

Weer terug op die bank. Drie kwartier gewacht. Wel spannend.. Hopelijk lukt t hem wel en is t niet al te pijnlijk. En beter gaat t er sowieso uit vandaag....Had er zo op gerekend.. Niet nog een week!

Maar uiteindelijk kwam hij dus toch. Hij was minder afwachtend en verzachtend bezig maar had hem er wel snel uit! Super pijnlijk! Maar ook snel er weer vanaf. *Net zoiets als een pleister die kan je ook maar beter snel rukken dan beetje bij beetje.*

Opgelucht en wel stonden we weer buiten. Nu alleen volgende week de spalk en dan kan ik eindelijk het resultaat zien.!  De hechtingen waren er iig uit! Het is niet echt te zien. Je ziet wondjes waar ze gezeten hebben maar gevoelsmatig is het een grote vooruitgang. 

 

Mag nu ook een beetje snuiten. Overtuigend kwam t niet over.. Liever niet.. Dus nog maar even inhouden. 

 

De zwellingen en blauwe plekken zouden nog weken kunnen duren. Mijn ogen zijn inmiddels zwelling vrij.. Je ziet t met de dag verder naar beneden zakken.  Zo komt mijn oude gezicht toch weer langzaam tevoorschijn..!

 

De kliniekactiviteit heeft een hoop energie genomen dus ik ga weer lekker dutten.zzzz..

 

Tot de volgende blog!  

 

Nog even en dann...



Even een klein blogje na een paar dagen niks geschreven te hebben. De dagen leken zo op elkaar dat ik niks interessants te schrijven had.
Dit weekend een verjaardagen weekend gehad. Vrijdag rond lunchtijd eerst gecheckt of ik het wel aankon door langs mam te gaan achterop de fiets bij Hien.
En al was t wat energierovend.. Superfijn er even uit te zijn na al het gehang waar ik alleen maar een stijve rug en negativiteit aan overhield. De dag daarop waren oma en mama jarig en daar wilde ik heel graag bij zijn.
Een kleine twee weken terug had ik me al een voorstelling gemaakt van die dag. In de zon .. Na de correctie.. Geen zenuwen meer.. In dat leuke jurkje met bijpassende sandalen. Niet wetende dat ik me er geestelijk voor zou moeten voorbereiden... (en mijn gezicht nogal schrikken zou zijn) Al met al de hele dag gebleven en zelfs opgeruimd achteraf om mijn ouders bij te staan, want dat deed ik nou eenmaal altijd na hun verjaardagen. Savonds laat moe genoeg om in 1 keer door te slapen.
Ook de daaropvolgende dag een verjaardag, maar door zoveel te hebben gegeven de dag daarvoor maar een uurtje gebleven om vervolgens de hele middag dutjes te doen op de bank. Maaaar t was het waard! Even socializen in die andere omgeving..:)


Mijn zwellingen worden minder onder mn ogen.. Al heb ik iets weg van een kameleon. Ik verkleur in korte tijd van paars naar geel en van geel naar rood. Mijn wenkbrauwen zijn zwellingvrij! Meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt ze bij te tekenen.. Wat me weer een beetje meer 'Merel'maakt.
 
Nu aan het beginnen met aftellen. Nog maar 2 dagen tot die enge hechtingen eruit gaan. (En ik in de supermarkt geen bezienswaardigheid meer ben.. Wat kunnen mensen staren!)Dan zijn we al een week verder. En dan nog een week tot het uiteindelijke resultaat. Spannend!
  

Tot dinsdag!! 
 
 
 
 
 
Lees verder...

Dag2



Wederom een onrustige nacht met een hoop gedraai en wartaal. De warmte kan ook een excuus zijn of het innemen van 3x daags antibiotica wat ik niet zomaar een pilletje vindt. Het was weer ochtend 5u en besloot op de bank verder te slapen..gelukt tot 7u !! Jeeej! :)
De hele ochtend gelezen en gehangen. Beetje mopperig vanwege rugklachten die je wel krijgt wanneer je hele dag op je rug ligt met 2 kussens onder je hoofd. 
Mijn moeder kwam de dag breken en we keken samen een film(delivery man, eindelijk een leuke film!)Ook was ze zo lief mn haar te wassen!! Heerlijk! Voelde me weer klein onder de handen van mijn moeder maar ooooow zo fijn. Bah, ik hou niet van vet haar! 

Nadat ze vertrok weer ingedommeld en na het avondeten besloten een klein ommetje te maken buiten onder begeleiding.Ik was het gehang zat en voelde me nogal beperkt. Het ommetje werd uiteindelijk nog geen wandeling om de flat. Toen pas merkte ik wat een impact dit alles heeft op mn lichaam. Tijdens het lopen voelde ik alles mee draaien en moeite met balans. 
Toen terug thuis naar bed en godzijdank nu wakker na een goede nacht! Wel gesmokkeld,want mag niet op mijn zij liggen.. Beeeeetje afgewisseld maar wel heel blij doorgeslapen te hebben. 
Vandaag schijnt de zon dus ga ik met m'n flodderhoedje op balkon met mijn benen in de zon(en de andere helft eruit mag geen zon op) dan hopen op een betere dag!

Toedelzzzz
Lees verder...

Dag 1 na de operatie



Ik sliep in als een roos om vervolgens elke twee uur wakker te worden. Vanwege de nosejob mag ik niet op mijn lekkere rechterzij in ballerina houding liggen maar op 1 manier op mijn rug. Al ademend door mijn mond met die twee gekke tampons in mijn neus. Bij elke twee uur dat ik wakker werd dronk ik een paar slokken water. Te vies hoe droog je mond wordt. Om 5u smorgens vond ik het welletjes. De dag kon wat mij betreft beginnen. 

De neustampons mochten eruit dus ik was te ongeduldig met wachten op mn vriend die nog lekker lag te pitten. 
Voor de spiegel sjorde en draaide ik beetje bij beetje de tampons uit mijn neus. Raar gevoel ..alsof er een grote bullebak uit je neus komt die vast gehecht zit aan je vel. Lekker he? Maargoed, ze waren eruit! Jeeeeeeeeejjj!!! 
Nu leek mn neus niet alleen breed door de zwelling de neusgaten waren ook verbreed. Dat in combinatie met de zwelling en je bent klaar voor Halloween!
Oooeh ...Wat ben ik sexy...!!! 
Gek jezelf zo toegetakeld te zien.

Ook..

..mijn gezicht voelt raar aan. Het voelt alsof ik een zonnebril draag door de zwelling die zich steeds meer gaat verspreiden. Een zonnebril die irriteert ,in je huid prikt en zwaar aanvoelt na een lange dag. Als je hem dan afzet je de afdrukken in je gezicht blijft zien. Mijn neus is nog steeds pijnloos. Wel soms ineens de kriebels bij de spalk op mijn neusbrug en de neiging om mijn neus te snuiten is groot, helaas mag ik een week lang alleen m'n neus ophalen. 

Ik had me wat verkeken op de situatie. Zag me zelf door de positieve woorden van de plastische chirurg gewoon door het huis wandelen en rommelen, maar vanwege slaapgebrek (en waarschijnlijk de opsodemieter die mijn gezicht gehad heeft ) ben je gewoon gaar en moet je bijkomen. Wel het moment om mn boek op te pakken en lekker te lezen, gecombineerd met een tekenfilm over regenende gehaktballen en wat dutjes. Ook wat kunnen eten, maar in kleine stukjes want mijn mond wil niet zo ver open..

Samengevat een dag met allemaal ongemakjes, maar laat ik het grote doel niet uit het oog verliezen. "Wie mooi wil zijn.....moet....."

Tot de volgende blog !

Consult (twee weken geleden)

Wat vooraf ging...

 Enkele weken geleden besloot ik (na jaren erover nagedacht te hebben) eens een consult aan te vragen wat er mogelijk is met mijn neus. Zoals velen weten heb ik problemen met een knobbeltje op mijn neusbrug en als we t dan toch kritisch bekijken. ..Scheef staat ie ook!( Het was dus niet om medische redenen )

Vrij snel kwam ik aan de beurt voor  een consult bij de plast chirurg die in mijn ogen heel goed zijn vak verstaat (te zien aan de prachtige voor en na fotos op zijn website)Met knikkende knieën samen met mijn steun en toeverlaat het consult in gegaan. Ik kwam ineens even terug in de realiteit. Soms heb je een droombeeld voor ogen, maar vergeet je even wat t echt inhoudt.Dus ik had wel even zin om hem voor gek te verklaren toen hij mn neus alle kanten op draaide en voelde en vertelde dat ie mijn neus gaat breken. In mijn neus snijden,breken!!? Gek geworden!!? Maar godzijdank alle enge verhalen op internet heeft hij mooi van tafel geveegd. Geen horroverhalen over pijn etc .. Snel herstellen en weer snel de werkvloer op kunnen. Allemaal positief.

Ik moest het toch allemaal even laten bezinken. This is me.. Merel .. Met knobbelneus! En zeg ik niet hiermee dat ik mezelf niet accepteer hoe ik ben. ? ik heb toch geen complex?Maar dan ook weer gedachtes als .. Tja het is wel mooier!! En ik ben nu nog jong.. Ben nu al zo dichtbij.. Wat houdt me tegen?

Stiekem wilde ik er niet op terugkomen. Na elk jaar weer overwegen en denken. Daarom besloot ik na 2 dagen mijn afspraak te bevestigen.

Dit besluit gaf direct rust.

 

 

En de weken die vlogen voorbij..... 

 

 

 

Lees verder...

Blog 1 De operatie!!!!



Eeeeindelijk, het was zo ver!   Na dagen van stressen en verwachtingen kweken en voorbereidingen treffen ging ik dan eindelijk onder het mes. 
Na een vermoeiende lange nacht waarin we elk uur wakker werden was ik blij dat het ochtend werd.Gek genoeg voelde ik me rustig. Had nu toch maar besloten om het over me heen te laten komen. 
Bij binnenkomst moesten we ons melden bij de balie en de administratie in orde maken. En natuurlijk een bak met geld betalen (2590 los van de 1110 die we al aanbetaald hadden). Daarna mochten we naar de eerste verdieping waar een verpleegkundige ons verwelkomde. Ze leiden ons naar een kamer wat ook de kamer zal zijn waar ik terecht zou komen na de uitslaapkamer en operatie.
Een klein kamertje met bed computer erboven en kleine badkamer en kast. De verpleegkundige stelde me gerust nadat ik aangaf zenuwachtig te zijn en was heel aardig wat me iets deed ontspannen. Ze gaf me een klein kwartier de tijd om me om te kleden. Lees: blauwe sokken ala huisantislipsok, blauwe papieren badjasachtig ding en een heel sexy blauwe muts. Ik was er klaar voor en ze kwam me halen voor de volgende stap. De uitslaapKamer waar alle bedden en apparatuur stonden om de vitale functies te checken. Daar lag ik dan met slangetjes, bloeddruk
Gemeten, zuurstofklip op mn vinger en toen ook.. Ojeej het infuus. Beetje angstig omdat ik dit nog niet eerder had meegemaakt. Onzin natuurlijk na 26jaar lang prikken in ziekenhuizen. Ze stelde me gerust, maar was wel een apart gevoel. Zeker toen ze eerst een zoutspoeling naar binnen druppelde wat beetje prikkend aanvoelt. Toen even gewacht nog net zo gespannen. En toen kwamen de anesthesist(oude man van in de 70) pc dr Timmenga en een donkere man (waarschijnlijk de KNO)me meenamen naar de OK. Ik zat een beetje te raaskallen van de zenuwen. Voor ik het wist zei de anesthesist"Ga maar lekker dromen".. Ik voel de melkkleurige vloeistof binnenkomen en even wil ik vechten tegen t gevoel van wegzakken, maar er was niet tegen te vechten. Ik was weg!! Hoe raar.. En toen hebben ze me dus bont en blauw geslagen.. Of ehh mn neus geopereerd. En kwam ik voor mijn gevoel even later ( maar dus eigelijk 2,5 u later)bij in de uitslaapkamer. Waarschijnlijk door alle zenuwen werd ik huilend wakker. Besefte dit nauwelijks tot er een paar verpleegkundigen me vroegen wat er aan de hand was en of ik pijn had. Ik antwoordde met iets van" ik denk van de spanning". Ik werd naar mijn kamer gebracht waar ik nog steeds even gaar was en nog steeds dikke tranen huilde. En toen kreeg ik bezoek van lieve vriend en moeder die heel blij waren dat t goed was gegaan. 
Na de operatie vertelde dr Timmenga dit ook maar t drong nog niet zo goed tot me door. 
Na een uur konden we weg. Infuus af en ontslag papieren en tijdje gewacht op t recept voor antibiotica die ik dus 3x daags na de maaltijd moet innemen. 
Al met al een dag vol emoties maar gelukkig allemaal 1000 keer meegevallen. Geen pijn(en dat te bedenken dat ze op 2 plaatsen mn neus gebroken hebben. ) wel moeite met ademhalen vanwege de tampons in mn neus. Maar die mogen morgen eruit! Tot de volgende blog
Lees verder...